وبلاگ گروهی کتابداران مازندران

مدرک گرایی پدیده یی  رایج درجامعه امروز  است پدیده ای که لازم است از منظر فرهنگی واجتماعی مورد تحلیل و کنکاش قرار گیرد .

 درماههای اخیر ماجرای مدرک غیر معتبر آقای کردان (وزیر سابق کشور) وبیانات بعضی ازمسوولین در خصوص کاغذ پاره دانستن مدرک تحصیلی رویداد بحث بر انگیز ی بوده است که جا داشت از نظرگاه فرزانگان و دانش دوستان هم مورد تامل و  بررسی قرار می گرفت برای نیل به این مقصود دراین نوشتار به گوشه ای از شخصیت تعدادی از فرزانگان( خارجی وایرانی )تامل بسیار کوتاه  خواهد شد فرزانگانی که دانش شان  فراتر از مدرک گرایی  وزندگی شان والا تر از کامیابی جویی های رایج  است  .شواهدی که بر خواهیم شمرد حکایتگر  وارستگانیست که توامان  معنابخش هنرخوب زیستن وعشق به دانش اند آنان علاوء بر   گسترش مرز دانستن  ـ معنابخش  هرمدرک اند بی آنکه محتاج به عنوان یا مدرک ویا نسبتی عاریتی و کاذب باشند.

1_ت.کوهن:از فیلسوفان بزرگ معاصرکه بواسطه نداشتن مدرک دکتری فلسفه از تدریس در کالج فلسفه  دانشگاه مونیخ محروم بود این محرومیت هیچگاه موجب نشد کوهن علی رغم توانایی ها وشایستگی هایش در مسیر غیر اخلاقی ویا ارتباط با صاحبان قدرت قرار گیرد او برخواسته اش چشم بست تا وارستگی یک فرزانه معنی پیدا کند.

2_لویی پاستور:از بزرگان علم وبیوشیمیستهای شهیرجهان که خدمات بسیاری را درحوزه پزشکی داشته است علی رغم خدمات فراوان و دانش بسیارش درکنار بی توجهی و استهزاء جامعه پزشکی به دستاوردهایش هرگز در صدد آن بر نیامد به کمک   نفوذی که در ارکان قدرت دارد به سلک پزشکان در آید .

3_بهرام بیضایی:ازمفاخرواز بزرگترین نمایشنامه نویسان و فیلمنامه نویسان ایران است ایشان  با مدرک دیپلم استاد راهنمای پایان نامه مقطع دکترای همسرشان مژده شمسایی بوده اند با این وصف   علی رغم توانایی ها و دانش بسیار هرگزدر پی کسب عنوان مدرک افتخاری نبود ه  است  ایشان حتی بیکار ماندن طولانی  در  عرصه فیلمسازی  رابر ابتذال کشیدن خود و هنرش می پسندد.

4-عبدالحسین آذرنگ:ازمترجمین و ویراستاران بزرگ واز چهره های ماندگار  حوزه کتاب وچاپ ونشر و مفتخر به دریافت نشان ملی علم .

ایشان از ادامه دوره دکترای کتابداری و اطلاع رسانی ( ایران )به خاطر پایین دانستن سطح آموزش منصرف گردیدند وبه ظاهر خود را از عنوان دکترا محروم نمودند.

5و6و................

این فرزانگانی که به آنها اشاره شده به ما درسهای وارستگی وگریزاز عشرت طلبی می دهند  آنان عشق به مدرک وکسب مدرک به هر شیوه و وسیله را امری دور از شان انسانی می دانندآنان محرومیت (کوهن )وتوهین واستهزاء (پاستور) وبیکاری(بیضایی)وبی عنوانی(آذرنگ)رابرای خود می پسندند بی آنکه در جهت رشد و موفقیت ظاهری خود به بی اخلاقی های رایج تن دهند وارستگی آنان پاداش مقاومتشان در برابرعشرت جویی ما حصل از مدرک است آنان بی مدرک هم دیده می شوند وهم به نیکی یاد می گردند آنان براستی علاوء بر   گسترش مرز دانستن  ـ معنابخش  هرمدرک اند بی آنکه محتاج به عنوان یا مدرک ویا نسبتی عاریتی و کاذب باشند  بر خلاف ماجرای آقای کردان آنان در نزد افکار عمومی  هم قابل ستایش اند.