" گرامیداشت دومین سالگرد کتابدار کتابخانه مرکزی دانشگاه مازندران

                               "مرحومه راضیه(مژگان) رضایی "

"به نام آنکه اشک را آفرید تا سرزمین وداع آتش نگیرد"

- و نترسیم از مرگ
- مرگ پایان کبوتر نیست
- مرگ وارونه یک زنجره نیست
- مرگ در ذهن اقاقی جاریست
- مرگ گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد
و همه می دانیم
ریه های لذت پراکسیژن مرگ است.


با عبور هر ستاره از آسمان پهناور خدا گلی به باغ بهشت افزون می گردد و گلواژه های دلتنگی را بر سینه مشکی پوشان زمینی می نهد..... و جمعه 25 اردیبهشت در دومین سالگرد گذر مهربان دوستی مرحومه راضیه رضایی در پرده سیاه چشمانمان تجربه شد دوستی دلسوز، همکاری سخت کوش و مادری مهربان از میان ما به دیار باقی پرواز کرد. او همیشه در قلبمان خانه دارد. روحش قرین رحمت الهی باد.

حرفهای ما هنوز ناتمام
تا نگاه می کنی : وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی
پیش از آنکه باخبر شوی
لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان چقدرزود دیر می شود.

با تشکر از سرکار خانم صبورا عباسی ارسال کننده خبر